Anasayfa | Künye | Sitene Ekle | Bize Ulaşın | Giriş Sayfam Yap | Sık Kullanılanlara Ekle

Orda bir köy var uzakta o köy bizim köyümüzdür'' diye başlayan bir şiir vardı. Biz okul yıllarımızda bu şiirleri okuduk ezberledik. Ama o zaman köyün içindeydik. Şimdi ise bu şiirin içinde yaşıyoruz.  Ekonomik gerekçelerle köyümüzden kopup gelmişiz İstanbul'a... Kimimiz şehir hayatının çarkında eriyip giderken, kimimiz bu hayatın basamaklarını hızlı hızlı tırmanmışız. Benim köyümün insanları bu ülkedeki hemen hemen her köy gibi yoksul kaldığından bizim ve bizden önceki büyüklerimizin okumaktan başka çaremiz yok... Bu çaresizlik belki de iyi  çünkü bu mecburiyet ülkemize çok değerli insanları da kazandırmış oldu. Mesela Adnan Kahveci'yi hiç düşündünüz mü? Ne zor şartlarda okumuş. Yine bunun gibi efsane valimiz Recep Yazıcıoğlu, halen görevde bulunan Devlet Bakanımız Sayın M. Sait Yazıcıoğlu veya Star Gazetesi yayın yönetmeni Mustafa Karaalioğlu, TİYEMDER başkanı Selahattin Yazıcı, Fatih Belediye Başkan yardımcısı Hasan Suver gibi adını sayamayacağım pek çok kişi benim geldiğim köyden kopup gelmiş insanlar...   Dikkatimi çeken bir nokta var ki; ben İstanbul'a gelmeden önce Mustafa Kutlu ismini hiç duymamıştım. Rasim Özdenören, İsmet Özel ve Samiha Ayverdi isimlerini yeni yeni tanımaya başlamıştım. Çünkü benim okuduğum okullarda doğru dürüst bir kütüphane bile yoktu. Param olsa bile kitapçılarda okunacak bir kitap bulma şansım da yoktu. Yanlış anlamayın nostalji yapmıyorum. Yaşım daha otuz ve ben uzaydan da bahsetmiyorum daha düne kadar elektriğin yeni yeni girdiği bir köy burası… Köprübaşı'na bağlı Büyükdoğanlı köyü...   Tuhaf ama benim köyümde bu gün bile bir kütüphane yok...   Şimdi benim köyümün okulunda benim geçtiğim yollardan geçmeye aday çocuklar var. Hepsi pırıl pırıl çocuklar, hepsi de cin gibi canavar gibi... İyi bir eğitim aldıklarında bu ülkenin sorunlarını omuzlayacak olan bu çocukların mutlaka Yahya Kemal'le, Mustafa Kutlu İle Samiha Ayverdi ve Safiye Erol'la tanıştırılması gerekiyor. Bu çocukların oksford vardı da okumadık mı gibi bahaneleri de yok okuyacaklar. Hem de kendi okullarında ısrarla okuyacaklar.   Şimdi düşünüyorum da benim okul yıllarımda okuyamadığım ve hep ezikliğini hissettiğim kitapları bu çocuklar da okuyamıyor.  Hayata bir sıfır yenik başlasak da inatla imkânsızın sınırlarını zorlayacağız. Sınırlı imkânlarla da olsa bu ülke için güzel işlerin altına imza atacağız.   Sloganlarla fazla işimiz olmaz sloganlar bir ölçüde sığlığı da dayatıyor bize... Lafı dolandırmadan meramımızı anlatalım ey Azizan;   Benim köyümün okuluna kitap lazımdır. Benim köyümün okuluna neden kitap göndermelisiniz?  Hani bir vergi reklamı vardı. ''Ödediğiniz her vergi size yol su elektrik olarak geri dönecektir. Aynen bunun gibi, benim köyüme göndereceğiniz ''Kurtlar Vadisi'' dizisi size Alaattin Çakıcı ve Sedat Peker olarak geri dönecek... Şayet bu çocuklara göndereceğiniz her kitap, size Adnan Kahveci, Recep Yazcıoğlu, Hasan Suver,  Selahattin Yazıcı ve Mustafa Karaalioğlu olarak geri dönecektir...   Adres: Büyükdoğanlı Köyü İlköğretim Okulu   Köprübaşı / Trabzon   Umut BULUT

---

Anket

anadoluweb© 2007-2008 | sanatakademi.net, Tüm Hakları Saklıdır. İzinsiz Kopyalanması ve Yayınlanması Yasaktır